میوهخوری شیشهای منسوب به مجموعه ایرانی شرکت J. & L. Lobmeyr، از آثار تزئینی موزه ظروف سلطنتی مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد است که با شیشه لاجوردی، طلاکاری و نقوش گیاهی و گلوبوته در رنگهای متنوع تزئین شده است. ویژگیهای فرمی و تزئینی این اثر، آن را به نمونههای موسوم به «Persian» (ایرانی) در تولیدات لوبمایر، بهویژه آثار مربوط به اواخر قرن نوزدهم، نزدیک میکند.
گلدان تزئینی با موضوع «زندگی سنتی و فولکلور روستایی رومانی» از آثار موجود در کاخموزه ملت مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد است که با بهرهگیری از عناصر پوشاک، صنایعدستی و زندگی روزمره روستایی، تصویری از فرهنگ بومی رومانی در سده بیستم ارائه میدهد.
کٌلیجه یا کٌلجه یکی از بالاپوشهای زنانه در دوره ی قاجار است، قد این لباس در ابتدای دوران قاجار نسبتاً بلند بود، اما به تدریج قد دامن آن کوتاه تر شد، این لباس بدون یقه و جلو باز بود و گاه با دکمه بسته می شد.
پژوهشی بر چاپ باتیک و چاپ کلاقه ای اسکوی آذربایجان و بررسی نمونه های موجود از آثار دوره ی پهلوی دوم و بعد از انقلاب در موزه ی پوشاک سلطنتی
اثر ظهر عاشورای استاد فرشچیان از جمله برجسته ترین آثار هنری در ایران است که در رابطه با واقعه عاشورا و شهادت حضرت حسین(ع) خلق شده است. موضوع این اثر بازگشت اسب بی سوار امام حسین (ع) به سوی خیمه ها در عصر عاشورا می باشد.
عیسی و عبداله امیدوار نخستین جهانگردان پژوهشگر ایرانی و شهروندان جهانی در سال 1333خورشیدی با همتی پولادین عزم کردند تا جهان را با تمامی پیچدگی هایش بکاوند. در آن دوران که امکانات سفر با جهان امروز قابل مقایسه نبود آنان سفر خود را به وسیله ی دو موتورسیکلت از تهران به سوی مشهد و سپس مشرق زمین آغاز کردند. مرحله اول سفر این دو بـرادر 7 سال به طول انجامید و در سال 1340خورشیدی به مـیهن بازگشتند.
در تعریف جلیقه می توان گفت: جلیقه یک لباس بدون آستین است که بالاتنه را پوشش می دهد.
استفاده از شنل از اواخر دوره قاجار و بیشتر در میان افراد طبقه ی بالا رواج یافت. شنل جزئی از بالاپوش هائی است که در خارج از خانه از آن استفاده می شده و بخشی از پوشاک بیرونی بوده و معمولاً در فصول سرد سال از آن استفاده می شده است.
یکی از آثار در معرض نمایش موزهی پوشاک سلطنتی شنل مخمل زنانهی سبز رنگ متعلق به اوخر دوره قاجار-اوایل پهلوی، دارای تزیینات قیطان دوزی با گلابتون های نقرهای به همراه تعداد 55 عدد سکهی متعلق به ادوار ناصرالدین شاه، مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه و احمدشاه قاجار و هم چنین تعدادی سکه مربوط به اوایل سلطنت پهلوی اول که به مناسبت تاج گذاری رضاشاه در سال 1304 شمسی ضرب شده است، می باشد، همچنین لازم به ذکر است که تمامی این سکه ها به صورت عناصرتزیینی بر روی شنل و یقهی آن کار شده است. تاریخ ضرب تمامی این سکهها ما بین سالهای 1296 هجری قمری تا سال 1310 هجری شمسی می باشد.
تبدیل دامن های بلند به تنبان و شلیته تحول چشمگیری بود که از اواخر دوران پادشاهی ناصرالدین شاه در نوع پوشش زنان قاجار بوجود آمد . ناصرالدین شاه در سفر اروپا برای نخستین باربا دیدن لباس بالرین ها در تماشاخانهی« کارولین» در سن پترزبورگ ورقص و لباس کوتاه و چند وجبی آنان که با نوای موزیک بر روی انگشتان خود می رقصیدند، سخت فریفته این نوع پوشش شد و پس از بازگشت از این سفر تصمیم گرفت که زنان حرمسرای خود را با این پوشش ببیند در نتیجه فورا دستور این تغییر لباس را به اجرا گذاشت.
دگرگونیهای تاریخی و جغرافیایی در استان گلستان، یکی از دلایل مهاجرت و سکونت اقوام مختلف در بازه های زمانی مختلف به این استان میباشد، مشاهدهی تنوع هنر و صنایع دستی در این منطقه خود گویای تنوع قومیتی حاکم بر آن است. از آن جمله میتوان به مهاجرت اقوام قزاق به استان گلستان اشاره کرد که همچنان پوشش سنتی، رنگارنگ و اصیل خود را در طی سالیان متوالی حفظ کردهاند.