پیدایش پوشاک را باید بر مبنای تفکرات و نیازهای اقلیمی، مادی و معنوی اقوام دانست و آن را آینهی تمام نمایی از تاریخ زندگی بشر برشمرد که در طی قرون و اعصار، در سرزمینهای گوناگون شکل گرفته و تحول یافته است.
پژوهشی بر چاپ باتیک و چاپ کلاقه ای اسکوی آذربایجان و بررسی نمونه های موجود از آثار دورهی پهلوی دوم و بعد از انقلاب در موزهی پوشاک سلطنتی
بنا برآنچه که در اسناد تاریخی به جای مانده، زمانی که نخستین زیستگاه انسانی در حوالی کرمانشاه امروزی بنا شد، مردم پاپوشی از پارچه و بَندی برای بستن به دور مچ پا داشتند. این نوع کفش بعدها با تغییرات اجتماعی به کفش مخصوص طبقه ی عامه مردم و طبقه اشرافی تبدیل شد که حکایت از مرتبه ی اجتماعی افراد داشت. پاپوش در ایران بر اساس نگرشهای قومیتی، اعتقادی و تاریخچه ی طولانی دارد و از زمان قدرتگیری امپراتوریهای بزرگ در سالهای قبل از میلاد، دچار تغییرات بسیاری شده است.
تنوع پوشاک در کشور ایران به واسطه ی وجود اقلیم های مختلف آب و هوایی و همچنین پراکندگی اقوام مختلف، به نحو چشمگیری مشاهده می گردد به طوری که از امتیازات فرهنگی جامعه ی ایرانی محسوب می شود، این امر در دوره ی قاجار نیز محسوس می باشد به طوری که مورد توجه سیاحان خارجی قرار گرفته است، در طول دوران حکومت پنجاه سالهی ناصرالدین شاه و همچنین در سال های بعدی، شاهد تنوع پوشش و متعلقات آن در پوشاک بانوان وآقایان هستیم. از جمله پوشاک مرسوم آقایان در دوران قاجار می توان به پیراهن، شلوار، جبه، قبا، عبا، آرخالق، کمرچین، شال، عمامه، پوستین، کلاه، جوراب، کفش و .... اشاره نمود.
پوشش زنان قاجاری در طی دوران قاجار بسیار متحول شد. در ابتدای سلطنت قاجار پوشش زنان ادامه ی پوشش رایج زنان دوران پیش از خود بود و چندان تفاوتی با پوشش مردان نداشت.
اَرْخالُق پـوشاکی سنتی در ایران است که اطلاعات درستی در ارتباط با زمان پیدایش و فرم اصلی آن در دسترس نیست. این واژه در منابع جدیدتر و لغتنامههای معاصر بیشتر مشاهده شده است، اما قدیمیترین اشاره به آن مربوط به عالمآرای نادری در قرن 18 میلادی است. درباره ارخالق تعاریف گوناگونی در منابع مختلف ذکر شده است که میتواند دلیل بر گوناگونی آن در شکل و نحوه استفاده باشد.
تاریخ پوشاک ایران با گنجینهای از هنر، فرهنگ و هویت ملی، منبعی ارزشمند برای ایدهپردازی و نوآوری در صنعت مد است. بازشناسی و استفاده از عناصر تاریخی در طراحیهای مد معاصر، نه تنها هویت ایرانی را برجسته میکند، بلکه زمینهساز رقابت در بازارهای بینالمللی نیز میشود.
پژوهش اثر میز کانگ، موجود در گالری پهلوی موزه پوشاک سلطنتی
زهرا مرادی عسکری برگزار کننده کارگاه پته دوزی "میراثِ مردمان کرمان" از اساتید هنر پته دوزی در بردسیر کرمان است، وی با برگزاری نمایشگاه و دوره های آموزشی متعدد سال هاست در جهت حفظ این هنرِ اصیل فعالیت می نماید. ایشان دارای نشان ملی درجه یک هنر پته دوزی می باشند.