در فرهنگ ایرانی، سفر با جستوجو، کشف و تجربه پیوندی دیرینه دارد؛ از روایت پهلوانانی که برای رسیدن به هدف راهی سفر میشدند تا جهانگردانی که برای شناخت جهان، آسایش و امنیت را پشت سر میگذاشتند.
عیسی و عبدالله امیدوار از آخرین نسل جهانگردانی بودند که رنج سفر را به جان خریدند. آنان پس از سالها مطالعه، در سال 1333 خورشیدی سفر خود را آغاز کردند؛ سفری دهساله که آنها را به پنج قاره و 99 کشور رساند. برادران امیدوار سفر خود را با دو موتورسیکلت آغاز کردند و در سالهای پایانی، مسیر خود را با خودرویی که شرکت سیتروئن به آنان اهدا کرده بود ادامه دادند.
حاصل این سفر، هزاران عکس، فیلم، یادداشت، پژوهش و مجموعهای از اشیای فرهنگی بود؛ یادگارهایی از سرزمینها و فرهنگهایی که آنان از نزدیک دیده و تجربه کرده بودند.
نگاه به این آثار، فرصتی است برای سفر بدون پیمودن راه؛ گاهی کافی است به یک شیء نگاه کنیم و در شکل، جنس، نقش و داستان آن، نشانی از سرزمینی دور را ببینیم.
«همه متفاوت، همه خویشاوند»؛ شعاری که نگاه برادران امیدوار به جهان و مردمان آن را به زیبایی بازتاب میدهد؛ جهانی با فرهنگها و تفاوتهای بسیار، اما با پیوندهایی انسانی که مرزها نمیتوانند آنها را از میان ببرند.
امروز بخشی از این میراث در موزه برادران امیدوار در مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد روایت میشود؛ موزهای که در بنایی متعلق به دوره قاجار و با پیشینه کالسکهخانه و استراحتگاه سورچیها، در پنجم مهر 1382 افتتاح شد.
در این موزه، هر شیء میتواند پنجرهای رو به یک فرهنگ باشد و هر تصویر، بخشی از سفری که هنوز میتوان آن را ورق زد.
5 مهر، روز گردشگری و روز جهانگردی گرامی باد.
اداره روابط عمومی و امور بینالملل مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد